Ik wil niet meer

Het leven, voor vele heel mooi en voor de ander heel erg zwaar.

Ik kijk naar de sterren en zie

Niemand die kan voelen wat ik voel, ik wil geen begrip, maakt alleen maar zwaarder. IK kan niet uitleggen wat het leven met mij doet, ik wil niet meer. Ik voel mij alleen.

Ik sta aan de zijlijn. Probeer het te begrijpen maar kan het niet voelen. Ik zie je gezicht de woorden die je zegt, maar toch.

Ik kan het nog steeds niet begrijpen. Waarom wil je niet meer, waarom probeer je het niet nog een keer, wil je dit echt, dit kan en mag je een ander toch niet aandoen. Maar toch

Zomaar woorden die je hoort.

Hoe zou het zijn voor een ander, maar toch

Nee ik wil niet horen wat je nu zegt, maar toch

Ik wil maar durf niet. Maar op een dag, heb ik de moed en denk niet na. Maar toch

Voor jou een weet voor mij een vraag, maar toch

Het leven valt me zwaar, begrijp dat dan toch. Ik kan niet meer lachen, genieten, praten en voelen het is koud heel erg koud van binnen. Maar toch

Tijd geef me nog wat tijd, maar toch

Ik wil wel maar toch

Kan niets meer met deze tijd, maar toch

Ik blijf achter met vragen, maar toch

Het leven was te zwaar. Maar toch

Zomaar een moment, maar toch

{"email": "E-mailadres ongeldig", "url": "Website-adres ongeldig", "verplicht": "Verplicht veld ontbreekt"}
>