Waarom is er een taboe om over eenzaamheid te praten.

Jij kent dat vast wel je staat bij de bushalte  op weg naar je werk. Er staan wat vitale mannen en vrouwen te praten en jij vangt flarden van het gesprek op. Zij hebben niets in de gaten zij praten aan een stuk door en jouw oren gaan steeds verder open.

Het is vrijdag jouw laatste werkdag, oh wat zie jij er weer tegen op. Bah weekend, ik zit dan alleen thuis op de bank. Niemand  om mee te praten en niemand om me heen om iets gezelligs mee te doen.

Kon jij ook maar eens praten of iets gezelligs doen, maar tegen wie. Zal ik zoals altijd maar weer tegen de bloemen praten. Nee dit wil ik niet meer, maar wat dan. Ik weet het niet meer. Voel jij ook dat er bij jou nu wat gebeurt zoals bij velen die eenzaam zijn. Luister jij ook naar jouw woorden en gedachten. Durf jij jezelf toe te spreken en tegen jezelf te zeggen STOP.

Als jong spontaan kind met bijna altijd wel een snottebel was jij net zo enthousiast als deze mannen en vrouwen die stonden te praten. Vroeger als jij aan het praten was, zij jouw vader constant hou je mond praat niet zoveel.  En jij wilde zo graag praten jij had ook  veel  te vertellen. Alles wat er in de klas en op het  schoolplein  gebeurde was jij zo blij dat jij dit snel thuis wilde vertellen, huppelend  naar huis jij kon niet wachten om het thuis te vertellen. Constant werd jouw mond gesnoerd, jij moest maar je mond houden,  het is niet belangrijk wat jij te vertellen heb. Ik ging mij steeds meer terug trekken. Ik durfde niet meer te praten of mijn mond open te doen. jij werd van een spontaan enthousiast kind een stil  terug getrokken saai verlegen kind. Ja en dat ben jij nog steeds. Jij mist vrienden of kennissen, nee iedereen vind jouw maar een saaie vrouw. Ja dat snap jij ook wel, jij durft je mond niet open te doen. Nou ja wel als jij naar de tandarts gaat hoor.

Broers, zussen neven en nichten ach die leiden ook hun eigen leven.  Jij vraagt je wel eens af als of ze jouw nummer nog wel weten.  Niemand weet  van jouw eenzame dagen en weekenden.  Jij heb niet geleerd om te praten en over eenzaamheid durfde jij al helemaal niet te praten, zij denken vast oh daar heb je die aandacht zoeker weer.

Vreemden jij durft er geen gesprek mee te voeren laat staan over jouw  eenzaamheid. Maar ja  jij wilt wel, maar jij durft niet. En jij  weet ook niet hoe je moet beginnen of het op moet pakken.

Eenzaamheid een vergeten probleem

Vergeten, je hart doet pijn of dat er een pijl ingeschoten wordt zo zeer doet dit. Niemand die het ziet, en jij laat het ook niet toe dat het gezien wordt. Maar jij wilt wel van jouw eenzaamheid af. Jij bent er klaar mee en op zoek naar hulp. Maar ja waar begin jij met zoeken. Wie past bij jou maar nog beter wat heeft de ander jou te bieden.

{"email": "E-mailadres ongeldig", "url": "Website-adres ongeldig", "verplicht": "Verplicht veld ontbreekt"}
>